Koers op Frankrijk

Het kon niet uitblijven. Denk je redelijk makkelijk een afspraak gemaakt te hebben voor het leggen van een aansluiting van een telefoon, wordt het toch weer beduidend lastiger dan je dacht. Beduidend lastiger dan het in eerste instantie lijkt. Voor France Telecom tenminste, voor ons is het allemaal behoorlijk duidelijk: er is geen lijn naar ons huis. Er staat geen paal met daarop aangesloten een draad die de telefonische verbinding tot stand kan brengen. Dus ook geen internet. Das duidelijk. Onze buren hebben dat wel. Telefoon en internet. Das ook duidelijk. Maar ja, bij hen was al een ligne fixe (een vaste telefoonlijn) aanwezig, voordat ze naar dat huis verhuisden. Bij ons dus nog niet. Dat we dat even duidelijk hebben. Ondanks dat, hebben we al wel een rekening ontvangen. Voor ons is dat NIET duidelijk. Voor France Telecom blijkbaar wel. We worden vriendelijk verzocht om te betalen vanaf het moment dat we een aanvraag hebben gedaan om een afspraak te maken om een ligne fixe aan te leggen. Oftewel: 2 weken eerder dan dat we werkelijk kunnen bellen. Zouden kunnen bellen bedoel ik dan eigenlijk… want de technicien is niet op komen dagen op het afgesproken tijdstip. Dat maakt niet uit. Je moet wel betalen. En die afspraak? Dan moet je even bellen. Waarmee? Dat is ons niet duidelijk. Gelukkig hebben we onze mobiel bij ons. Met veel geluk hebben we een verbinding. Dat is het voordeel van ons huis: in het hele dorp is er geen mobiel telefoonverkeer mogelijk, maar bij ons in de tuin en voor het huis wel. Dus, je belt naar France Telecom. En wordt vervolgens in de wacht gezet. Om na 10 minuten weer te woord te worden gestaan en te horen dat je een ander nummer moet bellen. Of ze ons terug kunnen bellen? Nee, dat is onmogelijk; France Telecom kan niet bellen naar een buitenlands nummer. “We zijn toch zeker geen belbedrijf!” Maar gelukkig weet France Telecom daar wel wat op: ze kunnen wel bellen naar ons Franse telefoonnummer, dus: “Wat is uw telefoonnummer?” Geniaal! Maar ja, dan moet je wel een ligne fixe HEBBEN! En dat is precies het probleem. “O, dan moet u even bellen met 1014, u heb net 1013 gebeld! Wat een domme buitenlandse klant bent u! Maar hebt u al wel onze rekening gehad? Want die moet u wel betalen natuurlijk!”
Jamaar, jamaar, hoe moet ik bellen dan? Ik heb hier nauwelijks bereik! Maar France Telecom zou France Telecom niet zijn als ze daar ook geen antwoord op hebben. “U gaat gewoon even naar een belwinkel, of naar de buren.” Jamaar, kunt u mij niet terugbellen dan? “Nee, uw mobiel is een buitenlands nummer, maar ik zeg gewoon dat ik u wel terug zal bellen, dus ik zeg ja, maar ik bedoel eigenlijk nee. En als het goed is, heeft u net al een collega van mij aan de lijn gehad, die hetzelfde heeft gezegd…”
Toch maar weer een ander nummer (1014) geprobeerd, en weer het verhaal uitgelegd. “Nee, de technicien is niet langs geweest, want u had het telefoonnummer van de buren niet opgegeven.” Euh, wat? “Ja, u bent een domme klant, u had dat nummer door moeten geven, anders kunnen we niks.” Maar dat had ik WEL doorgegeven, dus ik vind het vreemd, kunt u mij even de manager geven, want ik heb al 10 personen gesproken en het verhaal uitgelegd dat er niemand langs is geweest op het afgesproken tijdstip? “Die is op vakantie.” Jamaar ik wil nu toch echt iemand spreken die mij verder kan helpen en mij niet van het kastje naar de muur stuurt. “Ik heb geen manager.” O, en net was hij nog op vakantie. “O ja, nou dan hang ik maar op.” Tuut tuut tuut.
Het is echt niet te geloven. In Nederland denken veel telecombedrijven dat ze alles kunnen maken, maar France Telecom maakt het nog veel bonter! Die hangen gewoon op als het te lastig wordt. En dan bedoel ik met lastig: het aanleggen van een telefoonlijn. Iets waarmee ze volgens mij toch hun dagelijkse brood verdienen… Ik zal wel een domme buitenlandse klant zijn die het allemaal veel te simpel ziet…
Morgen maar weer naar ‘de stad’ om een afspraak te maken om de telefoonlijn aan te laten leggen. Overmorgen moeten ze uiterlijk hier zijn. Zo niet… tja, dan komen we maar weer terug naar Nederland. Dan zal de Koers meer op een ander land komen te liggen dan Op Frankrijk…

En dan toch weer het schrille contrast tussen een grote onpersoonlijk bedrijf (France Telecom voor de duidelijkheid) en de plaatselijke bevolking: we hebben intensief gebruik gemaak van de telefoon van de buren, en daar was ook nog Olivier, een boertje uit een naburig dorp. Nog geen 5 minuten gezien, maar ’s avonds komt ie nog even langs met een vers geplukte krop sla. Zomaar. Omdat ie ons verhaal had gehoord denk ik, en toch een beetje medelijden had. Ik schaar dit onder het kopje naastenliefde, of gewoon saamhorigheid van de kleine commune waarin we terecht zijn gekomen. Dat is waar ik warm van wordt (of dat is de whisky op dit moment), dat is wat ik waardeer. Daar zou France Telecom eens een voorbeeld aan kunnen nemen!

Anyway: wordt vervolgd! Met of zonder internet en telefoon!

Tips:

• Hou je hoofd koel
• Heb je een toevallig een muur in huis die toch gesloopt moet worden? Wacht dan eerst tot je France Telecom aan de lijn gehad hebt, en koel dan je woede op de muur. Dat lucht echt op.
• Koop vantevoren een Franse mobiele telefoon. France Telecom belt alleen naar Franse nummers!